خرید بک لینک
پنجره باز ميشود ، بلور هاي نا منظم برف به نرمي سرايت ميكنند ، به لطافت رويايي كه -تو- جنبشِ گرمِ خونِ سرخش هستي …

روشني سفيد به تيرگي رنگ هاي رنگين كمانِ آن سرْ ناپيدايِ اين عشقْ مي آميزد ؛ درد هايش … رنج هايش … كابوس هايش ، ســـِر ميشوند…

سكوتِ سردِ خُنَك ؛ به ارامي ميپوشاند ،به سفيدي خاموش ميكند ، ناله ها و فرياد هايِ بغض گرفته …

از ياد ميبرم كه بر زمين ايستاده ام …
كه طوفان ها در راهند …
كه تو نيستي …

از ياد ميبرم …
كه اتاقك من ، پنجره اي ندارد

برچسب: نویسنده: مینا پاکدل تاريخ: يکشنبه 7 آذر 1395 ساعت: 4:00

صفحه بندی